بوی خوش گند

مسئول مجرب ترین خشک شویی تهران پیشنهاد داد که لباس ها کاملا یون زدایی بشوند. به آن اسپری »اوزیوم دی«زده شود، بعد دوباره با دستگاه یون زدایی بوی اسپری هم از لباس خارج شده و سپس با یک دستگاه پیشرفته، لباس رادر معرض هوای پر فشار و پِرِس قرار بدهند، و بعد یکبار با روغن زیتونِ دفع شده از معده حلزون بشورندش. بعدش لباسرا زیر دستگاه بخار ببرند، بعد چهار بار با انواع تایدهای خارجی سابیده شود و ضمن آغشته سازی به سرکه رقیق شده با مکنده های تر وخشک به جان لباس بیفتند، تا هر جور مایع و گازی از لباس خارج شود، بعد لباس را یک هفته در محلولی از ده خوشبوکننده برتر هلند همراه با 10 لیتر گلاب قمصر بخوابانند، و در مرحله بعد با بوی گل سوسن و یاسمن به جان تار و پودش بیفتند، اما.... نتیجه را می دانید... لباس همچنان بو می داد! در نهایت مجبور شدم لباس دوست داشتنی ام را روانه‎ سطل آشغال کنم. اما حالایک سوال دارم، اصلا خاصیت این بوی گند چیست؟ جز این که وقتی ورزش یا کار می کنیم عوض جایزه دچارش می شویم؟ به راستی چرا سیستم بدن آدمیزاد اینگونه است؟ صدرحمت به راسو! اصلا چه می شد اگر عرقِ آدمیزاد بوی خوب می داد؟ شاید اینگونه اصلا نظم کنونی حاکم بر جهان، شکل دیگری رقم می خورد... شاید آن وقت به جای اینکه رخت چرک ها را بندازیم توی لباسشویی می گذاشتیم توی گلدان. به جای خوشبوکننده، قرص تشدید تعرق می خریدیم. به جای این ماسماسک ها، به آینه جلوی ماشین، کثیف ترین جوراب یا نشسته ترین البسه خود را آویزون می کردیم، شیک و مجلسی، گل گلی و خوش رنگ! اصلا صنعت مامان دوزی را به صنعت خودروسازی گره می زدیم. یا مثلا گندترین لباس هایمان را در مجلس عروسی می پوشیدیم و از جورابِ کثیف به عنوان کراوات استفاده می کردیم تا نشان دهیم ایرانی آریایی چقدر به بهداشت خود اهمیت می دهد. یا مثلا وقتی بیکار بودیم، بلند می شدیم در حد اسب می دویدیم تا بوی خوش از سر تا پایمان شُرشُر کند. این جوری هر کس بیشتر کار می کرد، خوشبوتر می شد و حتی می توانست کم کم با تولید ادکلن ... کاسبی راه بیندازد، اصلا مشکل بیکاری هم حل می شد و عَدل و مهرورزی همه جا را فرا می گرفت!

/ 1 نظر / 3 بازدید
رضا

داداش خيلي زيبا نوشتي كلي با ابجيم خنديديم بازم به وبت سر ميزتم